Samen op de camping

Natuurlijk was een van onze eerste uitstapjes een ritje naar de camping Cevennes Provence waar we elkaar hebben leren kennen.
.

.
Heerlijk om daar weer even te kijken..
Er stond een pracht van een bananenboom.
.

.
Prachtige bloem erin .
.

.
En dan natuurlijk naar de rivier…
.

.
En dan komt weer het verhaal naar boven over die middag waarin het noodweer losbarstte..
De kinderen die waren na het noodweer naar beneden gegaan
om te kijken of ze konden helpen bij mensen die de tent blank hadden staan…
En ook wij gingen naar beneden om te kijken hoe de rivier te keer ging..
We kwamen daar aan en zagen Michel halverwege de waterval staan…
En de rivier maakte een geluid dat wil je niet weten…we zagen het water stijgen..
Michel voelde dat ..we zagen hem naar beneden kijken en tegen een vriendje zeggen..
Het water stijgt…we moeten hier weg..
Jochie van een jaar of 13…
Bij de kant komen werd ineens een ander verhaal..
Wij stonden op de kant te schreeuwen dat hij moest opschieten…doorlopen..
Op het moment dat hij bij de kant was…veranderde de rivier zo snel …
De stap op de kant kon hij niet maken omdat hij viel…
Marc kon hem nog net bij zn arm grijpen en de kant op sleuren..
In no time veranderde de rivier in een kolkende massa waarin bomen meegesleurd werden
en de kom die er op deze foto zo mooi uitziet…
Was helemaal vol gestroomd met geel water …bomen ….en de waterval..was bijna weg..
.

.
Maar deze middag was het geluk nog steeds compleet..
Piet en ik op die waterval…die nu zo mooi aan het kabbelen was..
Marc en Dany stonden op de kant bij de rivier…
Alle vier ouder…grijzer…en Piet en Danye zieker dan 28 jaar geleden.
.

.
Natuurlijk moet ik wel even met de voetjes in het water …
de Gardon in oktober is me net ff te koud om koppie onder te gaan.
.
Op het weggetje naar de camping toe staat vlak voor de brug een oude zijde rups fabriek/ zijde spinnerij
Nu is het een restaurant..
Nog steeds vind ik het een prachtig gebouw zoals het daar staat.

.
Wij zijn zo blij dat we er opnieuw geweest zijn !
Dat we een volle week samen doorgebracht hebben met Marc en Danye.
Inmiddels zijn we alweer een paar dagen thuis..
Blij met onze tijd daar.
Blij dat Piet dit allemaal weer heeft doorstaan..
.

.
Maar ja ook ons rad draait door…
Zondag avond kwamen we thuis..
Maandag en dinsdag lekker uitgerust..
Woensdag even wat boodschappen gedaan…
En zomaar ineens ging het volledig fout hier..
Piet voelde zich zo slecht ineens dat ik direct gebeld heb naar de arts.
Die kwam…belde een ambulance en Piet is met gillende sirenes en zwaailichten naar het ziekenhuis gebracht..
Hartslag van bijna 200 en een bloeddruk waarvan de onderdruk zakte naar 20..
Het bleek dat hij een fikse hart ritmestoornis had waar hij zelfs met medicijnen niet uit kwam..
Hij kreeg een roesje en ze hebben hem een kleine stroomstoot gegeven.
Al snel werd duidelijk dat hij door die ritmestoornis toch een klein infarct heeft gehad.
Een dezer dagen gaan ze via een hart catheterisatie kijken waar de beschadiging zit .
Ook is hem gezegd dat hij nu wel een ICD moet laten plaatsen wil hij verder leven.
Cardioloog zei , je bent nu net op tijd binnen gebracht maar dit had dus helemaal fout kunnen gaan ..besef dat !!
Zonder kan hij dus echt niet meer.
In het verleden is hem dit ook aangeboden , maar heeft hij hem geweigerd .
Dit omdat het er toen om ging dat zn hart minder werd
en dat ding hem alleen zou behoeden voor een hartstilstand..
En Piet vond dat niks….
Nu na zijn operatie in 2009 is zijn hart niet beter gaan werken en is nog steeds slecht..
Maar zijn kwaliteit van leven is dusdanig toegenomen dat het nu een ander verhaal is..

Woensdag word de ICD dus geplaatst..

En ik….. ik ga de aankomende tijd gewoon de blogjes over onze vakantie plaatsen !!


29 jaar

Juli 1985 gingen we voor de derde keer op vakantie naar Anduze.
We hadden daar een camping gevonden die we zo prachtig vonden
de andere jaren dat we er  waren geweest.
dat we graag terug gingen

Dit jaar gingen we met ons drietjes ..
En kregen we een plekje naast een franse familie…
Zeer vriendelijk maar ik verstond geen woord Frans ..
Dus ik zei tegen Piet…we gaan wel aan de zijkant van de caravan zitten
want verder dan Bonjour komen we niet …
Maar ja zij hadden vijf kinderen waarvan er een paar in de leeftijd van Michel zaten..
En kinderen maken snel contact..
Als dan hun dochters Valerie en Karin aanschuiven bij onze BBQ …
Tjsa…dan praat je al snel met handen en voeten..
Toch begrepen we elkaar prima..
En er was een klik..
Na vier weken samen , spraken we een zeer klein beetje Frans..
Ze vroegen of we een keer een weekend naar ze toe wilde komen..
Zo ontstond een vriendschap die nu al 29 jaar duurt..
Vele weekenden zijn we over en weer bij elkaar gekomen ..
En ja als een vriendschap zoveel jaren blijft maak je ook samen een hoop mee..
Twee jaar geleden hebben ze een huis gekocht in Anduze
en zijn we meermaals uitgenodigd om te komen.
Maar ja…die gezondheid van Piet ..was toch wel een struikelblok..
Nu Piet weer in een betere periode zit ..
Hebben we de stoute schoenen aangetrokken en zijn met de trein naar Nimes gereden.
Eerst naar Lille met de Thalys..

.

We moesten daar wel een paar uur wachten en zijn even de stad ingelopen..
Grote kerk…met beelden…Eentje zonder hoofd..
Ik zei nog tegen Piet…das een ouwe heilige ..die kon zich niet inhouden..
In die tijd werd er natuurlijk net zoveel in de doofpot geduwd als nu..
Wij bedachten dat dit zijn straf was…
Zonder hoofd voor eeuwig in de galerij aan de kerkmuur hangen..
.
Daarna met de TGV naar Nimes..
Heremetiet…we keken uit het raam en zagen de autos bijna stil staan..
.

.
Tot we ons realiseerde…dat wij met een vaart van 320 km per uur
wel wat sneller reden dan de autos op de tolwegen ..die mogen maar 130 ..
..
Half negen s avonds waren we in Nimes..
Marc stond ons al op te wachten en na een uurtje rijden waren we thuis.
.

.

.
Geen verkeerd uitzicht als je je ogen open doet..
Wat een uitzicht vanuit ons slaapkamerraam !
.
En dan volgt een kleine wandeling ..
.

.
De rivier de Gardon stroomt op een afstandje van 300 meter langs hun huis..
De plek waar we hier staan word geheim gehouden …anders word het in de zomer
bevolkt door een meute toeristen ..
.

.
Marc verteld graag over de streek waar ze nu wonen.
Hij is een prima gids !
.

.
Kijk Piet… Porte de Cevennen
.

.
ALS hij het had kunnen doen had hij speciaal voor ons de bomen omgehakt..
Zodat we een onbelemmerd uitzicht hadden gehad..
.
Na het bezoek aan de rivier hebben ze ons meegenomen
naar een meer vlakbij,  waar bevers wonen..
.

.
Door de enorme regenval begin September is er nog veel stormschade te zien
en is het meer nog niet helder ..
.
Marc legt het allemaal uit..
.

.
Daar…
.

.
Maar ook daar…
.

.
Compris mon frére ??
Ja ..frére zo noemen ze elkaar al jaren en jaren..
.

.
Na de middag even naar Anduze…
.

.
Mooie oude smalle straatjes ..ik hou dr van !!
En vervolgens naar de camping…
Daarover later meer