Drie maanden verder

Terug kijken en vooruit kijken..
Wat een jaar is het geweest, een mooi maar ook verdrietig jaar .
December .. donkere dagen .
Vandaag de kortste dag.. ..

En vanaf morgen word het elke dag iets langer licht..
..

Al bijna drie maanden dat ik niet meer kan en hoef te vragen
Piet wat is er  .. je ziet blauw ..ben je benauwd, moe .
Wil je aan de zuurstof , moet ik een arts bellen ?
Er is  rust is gekomen ..

1e Kerstdag, een familiedag zal net zoals andere jaren
een dag zijn die door gebracht word met de kinderen …
Natuurlijk zullen we erbij stil staan dat Piet er niet meer bij is ..

Zo ook de dag voor Kerst .. de dag dat Piet en ik in 1970 getrouwd zijn..
En met recht tot de dood ons scheid .
Maar ook die dag heeft 24 uur en ook die gaan voorbij..
Mooie jaren om op terug te kijken ..zowel de pieken als de dalen, het hoorde bij ons.
We zullen nooit meer een trouwdag vieren
en Piet zal nooit ouder worden dan 72 jaar.
Voor hem een meer dan respectabele leeftijd ..
Gezien zijn medische toestand is hij stokoud geworden !!
Hij zal  voor altijd in mij verankerd zijn en een deel van mijn leven blijven .
….

De afgelopen 3 maanden hebben mij geleerd dat ik goed alleen kan zijn ,
want …ik  voel me niet alleen .

Langzaam maar zeker ben ik m’n weg in dit nieuwe leven aan het invullen ..
dat gaat me lukken .. soms struikel ik, maar ik blijf overeind !
Zeker in het begin (en nog) viel ik op de deurmat bij m’n kind en schoonkind ..
En werd ik weer op de been geholpen !


De afgelopen 3 maanden hebben mij geleerd
dat sommige mensen in mijn omgeving precies weten hoe ik me moet voelen
en vullen dat ook graag voor me in  ..😉
Ze begrijpen niet dat ik niet jankend ter aarde ben gestort..
Ik hield m’n benen onder m’n kont en bleef overeind ..
soms wankelend maar wel overeind !

Een paar weken geleden kwam ik op dit blog terecht
Ik heb veel aan haar verhaal gehad ..


Niemand is gelijk en iedereen doet het op z’n eigen manier….En ik dus ook.
Piet en ik hebben altijd positief in het leven gestaan………En dat sta ik nog.
We waren soms net een rietkraag waar de storm  keihard doorheen ging en we plat lagen ..
Maar ook een rietkraag komt weer overeind na een storm .. En ik dus ook .



Hiermee bedoel ik niet dat ik het zoooo goed doe.
Ook niet dat ik zoooo sterk of stoer ben.
Voor het eerst in mijn leven , leef ik alleen in een huis.
Rijd ik de auto in en uit de garage alsof ik nooit anders gedaan heb,
slechts een paar cm speling aan weerskanten 👀

Breng ik de vuilniszakken weg alsof ik nooit anders gedaan heb ..
Ik heb verdriet maar ik leef en wil  iets van dit nieuwe leven  “alleen” maken ..
Verdriet mag er zijn ..ik heb het echt
Ik mis hem in alles .. en dat mag
Tranen mogen er zijn … ik jank me (soms) suf.
Ik onderga elke emotie, maar ik verzuip er niet in !!


En laat me blijven wie ik ben
Laat me
Laat me
Laat me m’n eigen gang maar gaan
Laat me
Laat me
Ik heb ‘t altijd zo gedaan
(Ramses Shaffy)

Ik ga dit roerige, intens verdrietige maar waardevolle  jaar afsluiten en  uitkijken naar 2022.
Ga ik mijn hobby fotograferen weer meer oppakken ..zeker weten !!
Ga ik mn blog weer beter bijhouden .. zeker weten !!

Wat zal 2022 mij brengen, gaat de Covid milder worden
zodat ik naar Marc en Danye kan gaan in Zuid Frankrijk ??

Zeker is dat ik weer een poosje in Moddergat ga bivakkeren !!
Fijne dingen om naar uit te kijken !!

Ik wens jullie hele fijne dagen toe ..
En een geweldig 2022 !!
Geniet van het leven en van elkaar
……


Wisent in de sneeuw

Had ik in mijn vorige blog nog de wens om ooit een keer de wisenten in de sneeuw te zien …
Nou ja zeg ik had echt niet kunnen vermoeden dat ik zo op mn wenken bedient zou worden

Gewoon niet te zien waar je je voeten neer kon zetten ..
Soms voelde ik me werkelijk tot mn knieën wegzakken …

Gekkenwerk !!!!

In het gebied zag het er beter uit ..

Heel veel sneeuw was daar gewoon
weg geblazen door de wind

Maar waar wij liepen dus niet …wat een geploeter

De kudde was al over het duin aan het vertrekken

Slechts 1 liep nog over het veld ….
Dus zo snel mogelijk het trappetje over om in het
Kraansvlak te komen

Ach en dan doet ie echt zn best
en kwam eerst nog even dichterbij

Op dit soort momenten ben ik erg blij met de nieuwe lens !

Ik leerde van de boswachter een truc
om de afstand van 50 meter te bepalen ..

Je strekt je arm en steekt je duim omhoog ..
Enne dan kijk je dus of de wisent
achter je duim verdwenen is ..
En als dat zo is …. dan sta je op 50 meter afstand ..

De wisent en ik ….
keken elkaar maar eens diep in de ogen aan ..
Ik ging achteruit …… hij ging de andere kant op ,
naar de kudde

Op dat moment was het nog steeds de moeite waard geweest om dit mee te maken ..
Maar thuis gekomen zaten we er beide flink door..
Eenmalig voor ons !!!
De rest van deze heerlijke winter heb ik me bezig gehouden met bellenblazen ..

In het achtertuintje is het me na honderden mislukte bellen
op een gegeven moment toch gelukt ..

Buiten gestaan van -8 tot -4

En dan zien dat het eindelijk gelukt is

Wat ben ik dan toch weer een gelukkig mens ..
Wisenten in de sneeuw EN ijsbellen !!
Van mij had het nog wel even mogen door winteren