Stug doorgaan

Plafond witten ….
Ik blijf het een enorme k klus vinden ..
..
En dan is het klaar ….
Je kijkt de volgende ochtend omhoog en denkt …..dat ziet er niet uit !!
.
.
Met de moed der wanhoop ga je het nog 1 keer witten …
Je kijkt omhoog en denkt …als dat maar goed komt ..
En verdomd ….vanochtend keek ik omhoog …en zag dat het goed was ..
.
.
Even een klein rondje door de polder ..
En dan de volgende fase van het huiskamerproject
Even naar de Gamma …behangplaksel vergeten EN kwasten vergeten ..
En ik wil vandaag 1 kozijn schilderen !!!
.
.

En terwijl Piet even wat te eten maakt ….
Maak ik even een klein blogje ..
En nu ga ik me omkleden en schuren ..
.


Van Anduze via de duinen naar Moddergat

Dat zou me toch een reis zijn !!
Toch zijn het zo maar drie plekken waar aardig wat ligt qua emotie.

 

.
Anduze waar we altijd het gevoel hadden thuis te zijn ..
Samen als gezin met vouwwagen, caravan ,tent en gehuurd huisje ..
Naar Marc en Danye toen die van het Noorden van Frankrijk daar in Anduze gingen wonen ..
.
In de duinen waar we na Piet zn operatie zoveel emoties een plek hebben gegeven ..
Waar we opnieuw leerden te leven ..

.

.
In de zeven jaar dat wij hier wonen is Piet 19 keer opgenomen geweest in een ziekenhuis..

En dat heeft bij mij aardig gezorgd dat ik volledig aan mn eind was ..
Het laatste jaar had ik het gevoel tegen een zeepwand op te klimmen
Tsja ……
Totaal in elkaar gekwakt in december …
Mensenkinderen wat was ik stuk
Enne tegen niemand wat zeggen he …
Dat heb ik pas in Januari gedaan …toen was er geen houden meer aan …
Wat heb ik gejankt !!
Maar ik weet dat het geen moer helpt om de dekens over je hoofd te trekken …
En ook geen zin om als een droeftoeter door het leven te gaan …
.

En nu hebben we Moddergat toe kunnen voegen aan ons lijstje van emoties …
Voor mij was het echt adem in…adem uit … en laat los …
Tegen de wind in het wad op is met recht een gevecht om op de been te blijven …
Adem in ..adem uit … en laat los …
Veel dingen een plek gegeven …
En nog meer dingen los gelaten …
Met recht punten gezet en strepen getrokken …
Ik weet dat ik niet verander ,
Ik ben 65 jaar en dat houd in dat ik een groot verleden heb ..en nog een stukkie toekomst..
ik heb te hard geknokt om te komen waar ik ben …
maar ik weet wel dat ik me niet meer laat leegtrekken door mensen buiten mijn gezin …
Ik ben er voor iedereen …maar tot zover en niet verder …
Staat je leven je niet aan …. maak je eigen vuist en ga vooral je eigen strijd aan …
Ik luister … mn oor en mn schouder kan je krijgen ….binnen mijn grens …
Nu weer een paar dagen thuis en ja ….. Ik weet dat ik er nog niet ben …
Maar ik weet wel dat ik me zelf weer aan mn haar uit t moeras heb getrokken ..
Kom maar op wereld …kom maar op leven … ik kan je weer aan !!
Ik voel weer energie !!


.
En nog steeds …oke ietwat gehavend …. MAAR …samen sterk …samen op pad …