Daar sta je dan…

.
Ik vond een gedicht van Olli Heikkonen bij de uitgang ..
Keurig op een velletje papier getypt en opgehangen om te lezen ..
.


.
Gebruik mijn naam niet lichtvaardig,
want ik zal komen als je me roept
.

.
Ik zal komen door de bossen,
.

.
mijn gewei zal over mos en boomschors schuren,
.

.
mijn adem de vogelzang doen stokken,
.

.
de vochtige bladeren en vergane naalden oplichten.
.

.
Ik steek mijn neus in de wind,
hars en lijsterbes, ik ruik het verlangen van de mensen.
.


.
Waarom missen ze mij, mijn gewei
is benig en veroorzaakt niets dan pijn
.

.
Waarom
hangen ze een hoogspanningsleiding, plaveien ze het bospad.
.

.
Mijn hoeven prikken door het asfalt,
.

.
en mijn ogen zuigen het licht op.
.

.
Roep mij niet

.

.
naar de schaduw van je appelbomen
.


.
Kom niet
.

.
naar de duisternis van mijn bos.
.

.
Kom niet
.

.
De wortels zullen zich aan je voeten vastklampen,
.

.
de doornstruiken zullen je huid openhalen.
….
Olli Heikkonen
.


.
Als iemand zoveel moeite doet om een heel gedicht uit te typen en op te hangen..
Dan gebruik ik het maar even in een blog..

24 thoughts on “Daar sta je dan…

  1. Met de meeste gedichten heb ik helemaal niets..
    Maar deze, die daar zomaar hing..sprak me bijzonder aan.

    Wat hebben we weer in een mooi gebied gelopen Margriet.
    Nog zo heerlijk rustig , we hebben genoten

  2. Ik sluit mij helemaal bij Margriet aan Ria, wat heb je dit mooi gedaan.
    Dus dat stond er op dat briefje, een heel mooi gedicht, geweldig.
    Uit al je foto’s is te zien dat je een bijzonder goede fotograaf bent met veel oog voor detail, zelfs de vechtende herten staan er prachtig op.
    Ik heb in de loop van de tijd al heel veel van jou geleerd en daar zullen ongetwijfeld nog wel de nodige tips bijkomen.
    Groetjes.

    1. Fout Hans….ik ben geen fotograaf en zal er ook nooit een worden 😉.
      Net als jij vind ik het heerlijk om in de duinen te zijn en alles wat we onderweg zien vast te leggen…
      Daarbij geholpen door een geweldige camera zoals je weet 😜.
      Nog steeds ben ik hem aan het ontdekken……
      En nog steeds ben ik niet uitgeleerd !!!
      Heb weer wat gvonden !!
      Je hoort het !!

  3. Hoe iemand toch de woorden kan vinden, dat blijft me verbazen.
    Wat een prachtig gedicht.
    En hoe mooi dat iemand dat ophangt.
    Zo.n gedicht verdiend eigenlijk meer dan een velletje papier.

    Ja het genieten, daar gaat het allemaal om.
    Het buiten zijn, de stilte , maar vaak ook de mooie ontmoetingen die je hebt.

    Zo kwamen wij gisteren een dame uit Noordwijk tegen in het te ploegen aardappelveld.
    Weer een mooi gesprek terwijl boven je hoofd de kraanvogels naar het zuiden trekken en zich voor je prachtige taferelen afspelen.

    Laat ons maar schuiven…….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

`