Samen op de camping

Natuurlijk was een van onze eerste uitstapjes een ritje naar de camping Cevennes Provence waar we elkaar hebben leren kennen.
.

.
Heerlijk om daar weer even te kijken..
Er stond een pracht van een bananenboom.
.

.
Prachtige bloem erin .
.

.
En dan natuurlijk naar de rivier…
.

.
En dan komt weer het verhaal naar boven over die middag waarin het noodweer losbarstte..
De kinderen die waren na het noodweer naar beneden gegaan
om te kijken of ze konden helpen bij mensen die de tent blank hadden staan…
En ook wij gingen naar beneden om te kijken hoe de rivier te keer ging..
We kwamen daar aan en zagen Michel halverwege de waterval staan…
En de rivier maakte een geluid dat wil je niet weten…we zagen het water stijgen..
Michel voelde dat ..we zagen hem naar beneden kijken en tegen een vriendje zeggen..
Het water stijgt…we moeten hier weg..
Jochie van een jaar of 13…
Bij de kant komen werd ineens een ander verhaal..
Wij stonden op de kant te schreeuwen dat hij moest opschieten…doorlopen..
Op het moment dat hij bij de kant was…veranderde de rivier zo snel …
De stap op de kant kon hij niet maken omdat hij viel…
Marc kon hem nog net bij zn arm grijpen en de kant op sleuren..
In no time veranderde de rivier in een kolkende massa waarin bomen meegesleurd werden
en de kom die er op deze foto zo mooi uitziet…
Was helemaal vol gestroomd met geel water …bomen ….en de waterval..was bijna weg..
.

.
Maar deze middag was het geluk nog steeds compleet..
Piet en ik op die waterval…die nu zo mooi aan het kabbelen was..
Marc en Dany stonden op de kant bij de rivier…
Alle vier ouder…grijzer…en Piet en Danye zieker dan 28 jaar geleden.
.

.
Natuurlijk moet ik wel even met de voetjes in het water …
de Gardon in oktober is me net ff te koud om koppie onder te gaan.
.
Op het weggetje naar de camping toe staat vlak voor de brug een oude zijde rups fabriek/ zijde spinnerij
Nu is het een restaurant..
Nog steeds vind ik het een prachtig gebouw zoals het daar staat.

.
Wij zijn zo blij dat we er opnieuw geweest zijn !
Dat we een volle week samen doorgebracht hebben met Marc en Danye.
Inmiddels zijn we alweer een paar dagen thuis..
Blij met onze tijd daar.
Blij dat Piet dit allemaal weer heeft doorstaan..
.

.
Maar ja ook ons rad draait door…
Zondag avond kwamen we thuis..
Maandag en dinsdag lekker uitgerust..
Woensdag even wat boodschappen gedaan…
En zomaar ineens ging het volledig fout hier..
Piet voelde zich zo slecht ineens dat ik direct gebeld heb naar de arts.
Die kwam…belde een ambulance en Piet is met gillende sirenes en zwaailichten naar het ziekenhuis gebracht..
Hartslag van bijna 200 en een bloeddruk waarvan de onderdruk zakte naar 20..
Het bleek dat hij een fikse hart ritmestoornis had waar hij zelfs met medicijnen niet uit kwam..
Hij kreeg een roesje en ze hebben hem een kleine stroomstoot gegeven.
Al snel werd duidelijk dat hij door die ritmestoornis toch een klein infarct heeft gehad.
Een dezer dagen gaan ze via een hart catheterisatie kijken waar de beschadiging zit .
Ook is hem gezegd dat hij nu wel een ICD moet laten plaatsen wil hij verder leven.
Cardioloog zei , je bent nu net op tijd binnen gebracht maar dit had dus helemaal fout kunnen gaan ..besef dat !!
Zonder kan hij dus echt niet meer.
In het verleden is hem dit ook aangeboden , maar heeft hij hem geweigerd .
Dit omdat het er toen om ging dat zn hart minder werd
en dat ding hem alleen zou behoeden voor een hartstilstand..
En Piet vond dat niks….
Nu na zijn operatie in 2009 is zijn hart niet beter gaan werken en is nog steeds slecht..
Maar zijn kwaliteit van leven is dusdanig toegenomen dat het nu een ander verhaal is..

Woensdag word de ICD dus geplaatst..

En ik….. ik ga de aankomende tijd gewoon de blogjes over onze vakantie plaatsen !!