Tweede dag ….de HEL van HARFSEN

Tijdens de nacht heb ik per ongeluk Bee aangestoten met de kreet : Piet houd eens op met snurken !!!!!!!!!!!!!!!!!
Meteen de respons:Ben Piet niet .
Nou lachen natuurlijk.I
k had me zooooo voorgenomen dat ik dat dus niet zou zeggen.
Na een nacht waarin we goed hebben geslapen werden we wakker
en wederom ben ik als een speer richting gaspitten gegaan om ze aan te doen zodat we in een warme tent kwamen .
We hoorden later dat het die nacht maar 3 en halve graad was geweest.
Het zag er niet goed uit buiten en we besloten om precies om half 10 te gaan starten
zodat we voor eventuele buien binnen zouden zijn.
De route van vandaag ging richting Bathmen.
.

.
Er verschenen die dag 63 mensen aan de start.
Wij lieten vanzelf de snelle jongens lekker hun goddelijke gang gaan pffffffffff
100 kilometer waar halen ze de moed vandaan.
Maar ja uhhh ik werd nogal even uitgehoord toen we daar zaten , er werd gevraagd
waar we vandaan kwamen en vooral wat er toch op het lint stond.En ik ben nu eenmaal altijd zichzelf
dus ik heb open alles zitten te vertellen wat me voor het bekkie kwam.
Enne toen keek ik even opzij en zag ineens een grote lens op me gericht …………
snel voor me gekeken en gedaan of ik niks zag.
Bee moest toch ook even kijken waar ik naar keek..
...
Foto is gemaakt door Wim Wichers

We gingen op weg en reden het plein af en ik hoorde iemand achter me zeggen:
Leuk he die 2 die maken er wat van , dus ik zeg tegen Bee :
Let op ze hebben ons in het snotje.
Toen snel op weg gegaan en verdorie wat viel deze dag tegen.
Een hoop wind en dan door de landerijen , geloof me dat dat aantrekt.
Soms vervolgden we onze weg snakkend naar adem.
Op een gegeven moment zien we een rode auto in de berm staan.
Ervaring van ons leert dat er dan wel eens wat te zien zou kunnen zijn
.Dus uit mn ooghoek houd ik die auto in de gaten en ineens…………….
zie ik een hoofd omhoog komen vanuit een droge greppel met een grote lens ervoor!!
We hebben net gedaan of we gek waren .
Na een paar meter heb ik Bee gevraagd of ze het ook gezien had dat we gespot werden door een paparazzi !!!!!
Tuurlijk had ze het gezien.
..
Foto is gemaakt door Wim Wichers
Ondertussen ploegden we voort want die wind die was ons aan het nekken.

Mazzel dat we geen van beide van opgeven weten.
Ineens ging het bijna fout , Bee croste de berm in met 1 skate en had de grootste moeite
om op de been te blijven1 been in de berm dat remt als een gek
en de andere had gewoon de vaart erin dus die skate door.
Ze bleef op de been maar had behoorlijk last van haar enkel.
Besloten werd om de rol rekverband voortaan maar in de rugtas mee te nemen.
Waaaaaar is die stempelpost .
Mensenskinderen we reden op een stuk met geweldige betonplaten wat supersnel zou rijden als er geen wind was en wat zie ik………..
we moeten nog een talud op ook , dus ik roep over mn schouder :
Kom op Bee we moeten versnellen anders komen we er niet tegen op !!!!!!!!!
Met de weinige energie die we op dat moment hadden is het gelukt om boven te komen.
Hijgend als 2 molenpaarden stonden we boven naar het verkeer te kijken want onder ons voorbij vloog
DIE HADDEN GEEN LAST VAN DE WIND !!
Voor ons gevoel waren we al kilometers ver maar geen stempelpost te bekenen.
En omdat die kilometer teller het echt niet meer deed hadden we geen idee hoe ver we nog moesten.
Dan zomaar ineens als je denkt dat je tong een stuk leer is ,je rug zowat in twee stukken is en je benen van schokbeton zijn
zie je de stempelpost aan de kant van de weg.

.
Ik moet zeggen de verzorging onderweg die is super!
Wederom kregen we drinken en mochten iets te eten pakken.
Tuurlijk hebben we wel water bij ons maar dit is toch net iets lekkerder.
We wisten toen ook dat we ongeveer op de helft van de route zaten.
Wat we niet wisten was dat het ergste stuk route nog moest komen.
Verder en verder gingen we , tussen de weilanden door waar de wind helemaal vat op ons kreeg.
Tot overmaat van ramp voelde ik de eerste regendruppels op mn gezicht.
Eerst wilden we doorrijden maar toch maar gestopt om de regenjacks aan te trekken.
En dat was maar goed ook want ook al was het motregen , de druppels vielen al snel van mn helm.
Regen houd in dat je je grip op de weg kwijt raakt , dus ook al had ik de handjes op de rug …………
ik keek eens naar het asfalt en zag mezelf bijna niet meer vooruit komen.
Wat was dit zwaaaaaar.Op een gegeven ogenblik hadden we dus gewoon de blik op oneindig staan en ploeterden we voort .
We wisten in ieder geval dat we aan het laatste stuk bezig waren ,
maar hoe ver we nog moesten, geen idee.Ik rolde maar weer eens uit met mn handen op mn knieën
en keek Bee maar weer eens wanhopig aan.
Die keek net zo wanhopig terug.
Buiten adem zeiden we tegen elkaar ……….Al moeten we kruipen maar halen doen we het !!!!
En verder gingen we.Natter en natter werd het en ineens ………zien we huizen…………..zou het………….zou het……..
JAAAAAAAAAAA het was een dorp maar WELK dorp.I
k reed zowat biddend op het bord af en ja hoor het was HARFSEN.
Ik gilde , Bee gilde HARFSEN WE ZIJN ER BIJNA !!!!!!!!!!!!
Toen kregen we vleugels en reden met een goed tempo het dorp door en door de finish !
VOLBRACHT !!We zaten op de helft van onze 4 ritten50 % was binnen
Moe maar zeker voldaan waren we
.In de tent aangekomen moesten we onze skates uit elkaar halen om de lagers te drogen.
We hadden dus echt geen fut om naar het toiletgebouw te gaan met de föhn.

..
Bee is geheel en al kapot
..
ik ben volledig gesloop.
Omdat we de kilometerteller wel erg gemist hadden gingen we maar eens kijken of ik hem kon repareren
Nou na ongeveer 1 uur heb ik er de brui aangegeven want er bleek dus een draad gebroken te zijn.
Enne toen zouden we dus gaan grillen maar het plenste buiten .
Snel een knoflook saus in elkaar gedraaid.
Vuilniszakken op de grond en daar de grill op dat was een strak plan.
.

En toen kreeg ik het niet voor elkaar om dat kl.te ding aan de praat te krijgen!!!
Van alles geprobeerd maar nee hoor niets niemendal.
Piet gebeld en die kon het natuurlijk ook niet zien door de telefoon.
Dus ik begon te stressen dat wil je niet weten.

Gloeiende gloeiende , inwending vloekend, uitwendig tierend was ik met die grill aan het rotzooien.
Ik heb geroepen als het gvd niet gaat dan donder ik alles in de koekepan !!
Enne toen bleek dus dat ik het gaskraantje niet ver genoeg had opengedraaid !!
Konden we toch nog grillen.
Dit had dus gewoon niet moeten gebeuren na zo een zware dag.’
s Avonds heb ik Piet even gebeld omdat ik wilde weten of die paparazzi echt fotos had gemaakt van ons
en of die bij toeval op de site stonden van harfsen.
Ja vertelde hij ze staan erop .
Allebei de foto’s die van ons gemaakt zijn, het zijn de 1e twee die ik in dit logje geplaatst heb.
Wij lagen helemaal gestrekt van het lachen en dat tilde ons weer uit het dal van vermoeidheid.
Morgen meer

10 thoughts on “Tweede dag ….de HEL van HARFSEN

  1. ach mens toch…wat een dag.
    Ik krijg opeens visioenen van de nijmeegse vierdaagse…waar ik ook eens zo vreselijk op mijn tanden heb moeten bijten..vanwege een gespleten kleine teen.

    nou zeg…jullie hebben je portie wel gehad.

    wat ik verduveld knap vind is dat je na zo`n dag nog de moed hebt om eten te maken…en het op te eten ook nog.
    wat een technisch gedoe toch met doe skeets…dat zou bij mij niks worden Lou.
    Ik kan mijn wandelschoenen poetsen…maar wielen in en uit zetten …dat denk ik nooit dat zou lukken.

    Ik vind je koppie op de laatste foto maar slam…wil je wat van mij mee hebben misschien??
    ken hoor. 😀 😀 😀 😀

    leuk dat jullie zo in ze pktjere waren.

    als die wim nou net zulke mooie foto`s had gemaakt dan……

    verdomd mus hou je snavel 😀 😀

  2. Meid ik heb geen idee hoe dat kan maar ik weet haast wel zeker dat ik pas mn waffeltje houd als ik mn oogjes dicht doe en dan vaak komt er nog wat geluid uit whahahaa

    En dat smalle koppie is hier extra smal doordat ik werkelijk doodop ben
    Vanwege dat mn kop altijd smaller is dan de rest wil ik ook niet verder afvallen snappie Mus
    Ik houd dan geheel en al geen harses over 😀
    Snap je nou dat ik geheel en al niks ben afgevallen met al dat geploeter !!
    Snap je dat nou????
    Ik denk ik kom vel over been terug na dat geskate
    4 lullige onsjes was ik kwijt en die zaten er een dag later al weer aan
    Dat moet vocht geweest zijn want meid meid wat heb ik gezweet die dagen echt niet normaal
    Iedere dag waren mn kleren doorweekt als ik de finish gehaald had
    Mn beschermers die trok ik iedere dag drijfnat weer aan die werden gewoon niet meer droog.
    Tot ik ze een avond boven het gaspitje heb gehangen
    Ik ben nog lang niet uitverteld geloof ik

  3. Wat denk je hiervan
    Je neemt wat kipfilet , snijd het in repen
    Een blik ananas stukjes erbij
    Op de grill en dan een zooi kerry erover
    MMMMMMmmmmmmmmmmmmmmmm
    Schijfjes appel , klolhuis eruit , stukje kaas erin , alufolie eroverheen en grillen maar

  4. Ha, Malou, wat een avontuur zeg, vreselijk die tegenwind. Was voor ons mede aanleiding om van fietsen over te stappen op wandelen. Een barre tocht, kan me voorstellen dat jullie gesloopt waren en dan MAG er eigenlijk niets meer tegenzitten. Vind ik ook hoor. Genoeg is genoeg. Maar…Malou…Karakter hébben jullie. Pet af hoor.

  5. pfffff ik blijf vol verbazing lezen, wat hebben jullie gebikkeld, enorm niet gewoon meer
    ik vind je snuitje ook erg snal hoor loe, nou snap ik wel dat jullie kapot waren, van zo’n dag en dan ook nog die wind waar je tegenop moet ploegen…pfff ik blijf mijn petje afnemen voor jullie
    en die grilletjes zien er inderdaad heerlijk uit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

`