Malou de fruiteter

Zoals jullie weten hebben we 2 honden.Yarie en Malou .Sommige mensen denken dat ze nooit iets krijgen qua lekkere dingen.
Malou is de fruiteter hier in huis.
Samen verorberen we heel wat fruit zo door de week heenA
ls Malou het tijd vind voor een stukje fruit dan krijg je dus dit
Ze loopt naar de fruitschaal……………

.
Legt vervolgens haar kop op het kastje en gaat zitten zeuren ………………..
.

Aangezien ze weet dat als ze maar zeurt op de manier waarop ze dat dus doet dat ik overstag ga.
Duidelijk is dus dat ze een sinaasappel wil
.

Ze probeert of ze hem via hypnose van de tafel naar haar bek kan krijgen.
Dat lukt niet dus dan moet ik in aktie komenWat vanzelfsprekend ook gebeurd.


Wat een lieverd he ..


Ach koessie koessie toch

Mijn grootste flater aller tijden die heb ik jaren geleden gemaakt.
We waren een weekend bij onze franse vrienden .
Haar zus Marie-Pierre die zou komen en ik had haar al eens eerder gesproken.
Vroeger als klein meisje was ze vaak in Nederland op vakantie geweest in de zomervakantie.
Ze sprak nog wat Nederlands maar omdat we bij onze vrienden toch altijd frans spreken was me dat ontschoten.
Dannye vertelde me dat ze inmiddels een zoontje gekregen had.
Ik kende wel haar dochter maar haar zoontje dus nog niet.
Altijd is zo een weekend druk en vermoeiend .
Op een gegeven moment komt Marie- Pierre binnen met haar kinderen en
ze laat vol trots haar zoontje bewonderen door Dannye die tegen mij zegt :
Wat een vriendelijk kereltje he ( met een grijns op haar gezicht)Ik antwoord in het frans : Ja dat is hij zeker.
En via Piet en Michel zeg ik in het nederlands op de toon van koessie koessie tegen dat babytje.
God wat ben jij lelijk he…Och och och wat ben jij lelijk dan!!!
Als je lacht dan valt je hele koppie in tweeën he Pfffffffffffffffff en zo ging ik nog even door .
s Avonds toen ik in bed lag viel ineens het kwartje ……………………………
oeps Marie-Pierre !!!!!!!Die had dus alles verstaan ……………………………………….
ik zakte alsnog van schaamte zowat door het bed heen.
Volgende ochtend aan het ontbijt heb ik Dannye dit verhaal verteld en die lag dubbel.
Ze zei tegen me : Ik zei toch dat het een vriendelijk ventje was , je hebt mij niet horen zeggen dat ie mooi was .
Zij vond hem dus ook lelijk.
Maar ik kon wel door de grond zakken.
Niet nodig denk ik om te vertellen dat Marie- Pierre nooit meer op visite is geweest als wij daar waren